Senden Uzakta

Ay parçalanmış dağılırken gökyüzünden,
aklını çelmek isterdim saçma sapan cümlelerle,
betimler, anlamı bile olmayan.
Karanlık çökerken geceye,
romantik şeyler yazmak,
yazabilmek isterdim aslında ben.
Aslında ben,
senin şiirler yazdıran bir kadından çok,
şiirler okunacak bir kadın olmanı isterdim.
Mutlu olsaydım da yazmasaydım hiçbirini...
Şöyle güzelce bir tane seçip fazla kafiyesi olmayan,
yazılmışlardan,
Nisanlardan birinde sana okumak isterdim.

Ölmek isterdim ansızın
bir Ağustos sabahına karşı.
Ölmek ya, kollarında asla.
Çekip gidip bir it gibi,
kimsesizce bir yerlerde sessiz,
çaresiz...
Sensiz değil fakat !

Sakat hayallerimde seni de yanıma alarak.
Ölüp gitmek isterdim hasta bir çakal gibi,
senden uzakta.

***