Hatıran Kalır (Şiir)

Islak kaldırımlara binaların solgun yansımaları devrilir.
Zihnim, gökyüzünden daha gri.
Saçlarını savurursun, uçları gözlerimi kanatır.
Elvedalar yetersiz.
“Hoşça kal” dersin.
“Hoşça kal, güzel adam.”
Hoşça kalamam.
Artık her veda bana yokluğunu hatırlatır.

Hiçbir parfümden kokunu alamam.
Yağmur tenime değse de ıslatmaz.
Hiçbir şehir evim değil.
Nereye gitsem seni bulamam.
Hiçbir yol sana varmaz.
Ne söylesen, sesini duyamam.

Elini tutmak isterim bu soğuk kış gecesinde.
Ellerin, parlak bir buz parçasından daha kırılgan.
Dokunsam erir, sarılsam parçalanır...
Ey durmaksızın akan Nehir!
Al götür her şeyimi;
Belki anılarım da seninle gelir.

“Hoşça kal, güzel kadın.”
Diyebilsem sadece bir kez,
Saçlarını savuran rüzgârlar durulur.
Aşk, o zaman Fransızca öğrenir bir şarkıdan.
Parmaklarım bu gece kirpiklerinden de alıngan.
Gözlerim kanamaz artık,
Gözyaşlarım bin bir hıçkırık.
Kelimelerim birer kuş, uzaklara kanat çırpan.
Saçların artık bir gölge sadece,
Cılız bir mum ışığıyla dalgalanan.
Kaldırımlardan da silinir binalar ve gökyüzü birazdan.
“Hoşça kal, güzel adam.” Dersin.
Hoşça kalamam...

Mart 2019
Melbourne

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Necronomicon

Daha önce hiç söylenmemiş ne söyleyebilirim? Çok yorgunum. Ve çoktan kayboldum. Artık ilhamımı da yitirdim sanırım. Yaşamak falan da istemiyorum. Karanlık bir çukur var içimde, evrendeki en ağır nesne. Işığımı yutar, beni çeker içine. Sonsuza kadar sürüklenir, atomlarıma kadar ezilirim. Bugün yine griyim. Koca bir hayat boyunca yaşadıklarımı küçücük bir hisse sığdırıp nasıl tarif edeyim? Bu yüzden belki de susmak en iyisi. Çünkü ne kadar konuşsam o kadar anlamayacaksın beni. Yine de anlatmak geliyor içimden sana, ne yapayım? Seni yazmak bir çeşit nekromansi. Yokluğuna dayanamayıp devrilir tümcelerim. Öyle olmasa, yani sen olsan, o zaman ben bile mutlu olabilirim. Dünya acılarla dolu bir yer olmaktan çıkar; yaşamak bundan böyle sadece ıstırap değil. Senden çocuğum olsun isterim. Adını Yaz koyarım. Adını içimdeki karanlığa doğan güneşten alır. O doğduğunda gün doğar; ışık olur. Bak gördün mü, artık yaşamamın bir anlamı var! Ölmeyi...

Devamı

Bohem Yalnızlığı

Sen yaz düşüsün çocukluk aşkı. Gecesi başka; fezadaki yıldızların her biri, sana giden yollarda ekmek kırıntısı. Bir meltem eser, yahut burnumda ıhlamur ağaçlarının kokusu. Hikâyeler bana seni anımsatır, kahramanları sen. Nasıldı o şiir söyle; bir şehir gider benden sen gidersen... Gündüzü başka, şarkılar seni hatırlatır. Kimse bilmez gerçeği, aşk bu yüzden Fransızca'dır. Siyah beyaz ve elegant. Sen yapbozun kayıp parçası, saklanan bir paskalya yumurtası. Biraz da alıngan. Kirpiklerine söyle kırpılmasınlar, canımdan edecekler beni canımdan. Sabaha karşı kalem bırakır bileklerim. Gün doğmadan uyuman gerek, tan ağarsa uyuyamazsın. Tüm kalelerim zapt edilir, ordularım dağılır. Teslim olurum sana bilfiil, harap ve bitap. Seni sevmek vatan müdaafasıdır. Bense kuvva, sen eşkıya diyeceksen isyan etmem mi sandın? Ah o incecik dudakların olmasa seni görürdüm. Ya istiklâl mücadelesi verirdim uğrunda, ya ölürdüm! Seni özgürc...

Devamı

Pazar Kahvaltısı

Hâyâllerimi inşa ettiğim yer burası; ve özümün şekillendiği... Gittiğim en uzak mesafeleri bile buraya göre ölçerim hâlen. Çünkü bu yer dünyamın merkezi. Beni son tanıyan büfeci de öldüğünde kapanmış dükkânı. Sürdürebileceğim sadece nostaljik bir romantizm. Göz alıcı sokak lambalarının altına yağmur çiser, sabahları ufuklarına sisler çöker. En beklemediğim anda hatıranla karşılaşırım. Yollar da çehresiyle birlikte değişir şehrin. Biraz da çirkinleşir tabii, sanki dünyanın en güzel yeriymiş gibi. Ah, siz onu bir de benim gözlerimle görseydiniz! Gözlerim mi daha gençti yoksa başımdaki kavak yellerinden mi? Aralık sonunda, eski sevgili, sokaklarına yaz 'ı getirirdi. Ailecek oturulup bir pazar kahvaltısı edilirdi. Ben, seni hep daha çok severdim! Sen bana bunları yazdırabileceğini bilmezdin. Bir zamanlar burası kendimi ait hissettiğim bir yerdi. Artık o kişiye benzemiyorum dahi. Yarım kalan tüm yazılarımın devamı bu. Şehrin sokaklarında...

Devamı

Yazıt

Bu Blogda Ara